Dün gece, Demokrat adaylık için iki rakip olan Hillary Clinton ve Bernie Sanders arasındaki tartışmayı izledim.
Bernie Sanders, bu seçim kampanyasında bir ifşa oldu. Söylenmeli. İlk başta ben de dahil olmak üzere birçok kişi onun adaylığına çok az ağırlık verdi: Vermont gibi küçük bir eyaletten Demokrat partinin çok solunda yer alan, kendine özgü bir sosyalist olarak adlandırılan bir sosyalistin adaylığına ütopik ve gerçekçi gelmiyordu (ruh hallerinden bahsetmiyorum bile). oldukça muhafazakar bir ülke) başkanlık için ciddi şekilde rekabet edebilir. Ancak Sanders’ın çok uzun süredir ihmal edilen belirli temalara çok açık sözlü ve radikal vurgusu – büyüyen (ve giderek uygunsuz hale gelen) ekonomik eşitsizlik, paranın siyasetteki müstehcen rolü, işçi sınıfı arasında yaşam standartlarının bozulması ve orta sınıfın erozyonu. sınıf, genel sağlık sigortasının olmaması – birçok sinire dokunduAmerikan toplumunda geçerlidir.
Bu konularda Demokrat Parti teşkilatının eğilimi yarım yamalak tedbirler için baskı yapmak oldu.problemlerin kenarları. Bernie, milyonlarca Amerikalının, herkesin pahasına en güçlüler tarafından hileli gibi görünen bir sistemle ilgili büyük hayal kırıklığını açıkça ifade etme erdemine sahip. (Birkaç yıl önce Washington’da Clinton’lar için çok para toplayan Demokrat Parti’nin güçlü adamlarından biri olan Harold Ickes ile tanıştığımı ve ona nasıl kimsenin kampanya finansmanı sorununu gündeme getirmediğini sorduğumu hatırlıyorum. Bana kızgınlık ve acıma karışımı bir sesle, kimsenin umurunda olmadığını söyleyerek cevap verdim.)
Sanders, Meksikalıları kovmak ve sınırları Müslümanlara kapatmakla tehdit eden aday Donald Trump gibi şahsiyetlerin sahte popülizmine karşı meşru popülist bir program sunarken, özellikle en zenginlerin yararlanacağı devasa bir vergi indirimine dayalı bir ekonomik program sunuyor.
Dahası, Sanders’ın kampanyası, Hillary Clinton’ın kampanyası üzerinde şimdiden çok olumlu bir etki yarattı. Bernie’ye karşı çıkmak için sola kayması, eşitsizliğe karşı mücadelenin temalarını tamamen benimsemesi gerekiyordu ve daha mücadeleci, daha canlı bir aday haline geldi. Demokratik alandaki seçim kampanyası, çok zeki ve yetenekli iki kişinin fikirleri ve programları arasında gerçek bir siyasi tartışma, bir çatışma yarattı. Neredeyse siyaset iştahını geri getirmek için.
Bütün bunlara rağmen jantgörüş kaygısı chve Clinton en güçlü aday ve bana Bernie’nin Kasım’daki genel seçimlerde rekabet etmesi pek olası görünmüyor. Amerika Birleşik Devletleri hiçbir zaman güçlü bir sosyalist partiye sahip olmayan tek büyük sanayileşmiş ülkedir: Amerikalıların %50’si asla bir sosyaliste oy veremeyeceklerini söylüyor. Şu an için, büyük Cumhuriyet savaş makinesi (milyarlarca fonla) Sanders aleyhinde tek kelime etmiyor, pusuda bekliyor. En büyük hayalleri, ya uzun bir savaşın kanına bulanmış bir Hillary ya da daha da iyisi, Kasım ayında rakip olarak Bernie’ye sahip olmak olacaktır.
Sanders aday olsaydı, akıl almaz saldırılara tanık olurduk: sosyalizm ile komünizm arasında çok az ayrım yapan bir ülkede, ABD’nin yeniden canlanan Sovyetler Birliği tarafından işgal edilmek üzere olduğunu ima eden sesler neredeyse serbest bırakılırdı.
Artı, Sanders’ın bazı programları işe yaramazdı. Obama’nın sağlık reformunu, 48 milyon Amerikalıyı dışarıda bıraktığı ve özel sağlık sistemini olduğu gibi bıraktığı için eleştiriyor. Ancak, çok şiddetli muhalefete rağmen, Obama planının 17 milyon kişiye sağlık sigortası sağladığını – çok, çok önemli bir şey – bunu beğenen Amerikalıların çoğundan özel sigortayı almadan aldığını kabul edemiyor. . Herkes için vergileri artıracak ve birçok Amerikalının sigortasını riske atacak bir program işe yaramayacaktır. Obamacare temelinde inşa etmek çok daha iyidir: sigorta hakkını oluşturduktan sonra genişletilebilir ve geliştirilebilir. Hillary’nin programı bu.
Amerikan sağı -son 100 yılın tüm sosyal korumalarını geri almak isteyen her zaman katı bir sağ- halihazırda hükümetimizin üç kolundan ikisini, Kongre’yi (hem Meclis hem de Senato) ve Yüksek Mahkeme’yi elinde tutuyor. Cumhurbaşkanlığını kazansa bile Cumhuriyetçi Parti tüm gündemini gerçekleştirebilecekti.
1972’de Demokrat partinin solu, George McGovern’ı (Bernie gibi bir aday) gençler arasında büyük coşku uyandıran son karşılaşmaya götürerek kazandı, ancak daha sonra yalnızca bir ABD eyaletinde kazanan Richard Nixon’u diğer 49 eyalette bıraktı.
Mevcut tüm Cumhuriyetçi adaylarla karşılaştırıldığında, Nixon bir Churchill veya aydınlanmış bir muhafazakar gibi görünüyor. Ancak Demokratların hala en güçlü adaya ihtiyacı var ve bence o, Bernie Sanders’ın güçlü ve asil kampanyasıyla güçlendirilmiş bir Hillary. Bernie gibi rüya görmüyor ama çok zeki, süper hazırlıklı ve çok belalı bir kadın.
Kategorilenmemiş | 3 Yorum »
Bernie Sanders, bu seçim kampanyasında bir ifşa oldu. Söylenmeli. İlk başta ben de dahil olmak üzere birçok kişi onun adaylığına çok az ağırlık verdi: Vermont gibi küçük bir eyaletten Demokrat partinin çok solunda yer alan, kendine özgü bir sosyalist olarak adlandırılan bir sosyalistin adaylığına ütopik ve gerçekçi gelmiyordu (ruh hallerinden bahsetmiyorum bile). oldukça muhafazakar bir ülke) başkanlık için ciddi şekilde rekabet edebilir. Ancak Sanders’ın çok uzun süredir ihmal edilen belirli temalara çok açık sözlü ve radikal vurgusu – büyüyen (ve giderek uygunsuz hale gelen) ekonomik eşitsizlik, paranın siyasetteki müstehcen rolü, işçi sınıfı arasında yaşam standartlarının bozulması ve orta sınıfın erozyonu. sınıf, genel sağlık sigortasının olmaması – birçok sinire dokunduAmerikan toplumunda geçerlidir.
Sanders, Meksikalıları kovmak ve sınırları Müslümanlara kapatmakla tehdit eden aday Donald Trump gibi şahsiyetlerin sahte popülizmine karşı meşru popülist bir program sunarken, özellikle en zenginlerin yararlanacağı devasa bir vergi indirimine dayalı bir ekonomik program sunuyor.
Dahası, Sanders’ın kampanyası, Hillary Clinton’ın kampanyası üzerinde şimdiden çok olumlu bir etki yarattı. Bernie’ye karşı çıkmak için sola kayması, eşitsizliğe karşı mücadelenin temalarını tamamen benimsemesi gerekiyordu ve daha mücadeleci, daha canlı bir aday haline geldi. Demokratik alandaki seçim kampanyası, çok zeki ve yetenekli iki kişinin fikirleri ve programları arasında gerçek bir siyasi tartışma, bir çatışma yarattı. Neredeyse siyaset iştahını geri getirmek için.
Bütün bunlara rağmen jantgörüş kaygısı chve Clinton en güçlü aday ve bana Bernie’nin Kasım’daki genel seçimlerde rekabet etmesi pek olası görünmüyor. Amerika Birleşik Devletleri hiçbir zaman güçlü bir sosyalist partiye sahip olmayan tek büyük sanayileşmiş ülkedir: Amerikalıların %50’si asla bir sosyaliste oy veremeyeceklerini söylüyor. Şu an için, büyük Cumhuriyet savaş makinesi (milyarlarca fonla) Sanders aleyhinde tek kelime etmiyor, pusuda bekliyor. En büyük hayalleri, ya uzun bir savaşın kanına bulanmış bir Hillary ya da daha da iyisi, Kasım ayında rakip olarak Bernie’ye sahip olmak olacaktır.
Sanders aday olsaydı, akıl almaz saldırılara tanık olurduk: sosyalizm ile komünizm arasında çok az ayrım yapan bir ülkede, ABD’nin yeniden canlanan Sovyetler Birliği tarafından işgal edilmek üzere olduğunu ima eden sesler neredeyse serbest bırakılırdı.
Artı, Sanders’ın bazı programları işe yaramazdı. Obama’nın sağlık reformunu, 48 milyon Amerikalıyı dışarıda bıraktığı ve özel sağlık sistemini olduğu gibi bıraktığı için eleştiriyor. Ancak, çok şiddetli muhalefete rağmen, Obama planının 17 milyon kişiye sağlık sigortası sağladığını – çok, çok önemli bir şey – bunu beğenen Amerikalıların çoğundan özel sigortayı almadan aldığını kabul edemiyor. . Herkes için vergileri artıracak ve birçok Amerikalının sigortasını riske atacak bir program işe yaramayacaktır. Obamacare temelinde inşa etmek çok daha iyidir: sigorta hakkını oluşturduktan sonra genişletilebilir ve geliştirilebilir. Hillary’nin programı bu.
Amerikan sağı -son 100 yılın tüm sosyal korumalarını geri almak isteyen her zaman katı bir sağ- halihazırda hükümetimizin üç kolundan ikisini, Kongre’yi (hem Meclis hem de Senato) ve Yüksek Mahkeme’yi elinde tutuyor. Cumhurbaşkanlığını kazansa bile Cumhuriyetçi Parti tüm gündemini gerçekleştirebilecekti.
1972’de Demokrat partinin solu, George McGovern’ı (Bernie gibi bir aday) gençler arasında büyük coşku uyandıran son karşılaşmaya götürerek kazandı, ancak daha sonra yalnızca bir ABD eyaletinde kazanan Richard Nixon’u diğer 49 eyalette bıraktı.
Mevcut tüm Cumhuriyetçi adaylarla karşılaştırıldığında, Nixon bir Churchill veya aydınlanmış bir muhafazakar gibi görünüyor. Ancak Demokratların hala en güçlü adaya ihtiyacı var ve bence o, Bernie Sanders’ın güçlü ve asil kampanyasıyla güçlendirilmiş bir Hillary. Bernie gibi rüya görmüyor ama çok zeki, süper hazırlıklı ve çok belalı bir kadın.
Kategorilenmemiş | 3 Yorum »
